Gdzie jeszcze w Finlandii zobaczysz zorzę polarną?

Niemal każda odpowiedź na to pytanie jest rankingiem szerokości geograficznej. Nie jest błędna. Jest tylko dużo mniej użyteczna, niż wygląda, bo danej nocy o tym, czy zobaczysz zorzę, rozstrzygają chmury nad głową, a chmur nie obchodzi, że Ivalo leży dwieście kilometrów na północ od Rovaniemi.

Fiński Instytut Meteorologiczny publikuje częstości obserwacji regionami i rzeczywiście rosną one stromo od południa kraju po daleki północny zachód. Mówi też, że dwiema rzeczami, które naprawdę przeszkadzają ludziom zobaczyć zorzę, są chmury i sztuczne światło, i radzi oddalić się od zabudowy w ciemne miejsce z widokiem na północne niebo.¹ To drugie zdanie warto obrać za podstawę planowania. Liczby zestawione z resztą kraju są na naszej stronie o tym, czy zorzę widać z Helsinek, gdzie rozrzut z południa na północ czyta się najłatwiej.

Ta strona szereguje więc alternatywy po dwóch rzeczach, z którymi możesz coś zrobić: jak daleko od twojego łóżka jest ciemność i jak łatwo w ogóle dotrzeć na miejsce. To, jakie jest łóżko, przychodzi potem, a szklane iglo, chatka z zorzą czy hotel lodowy tłumaczy, dlaczego tylko jedno z tych trzech jest w ogóle produktem zorzowym.

Prawdziwym ograniczeniem jest lotnisko

Północne lotniska Finlandii publikują własne odległości i tłumaczą kształt turystyki zorzowej lepiej niż jakakolwiek mapa owalu zorzowego. Levi leży piętnaście kilometrów od lotniska w Kittilä, a Ylläs około trzydziestu pięciu; Ruka to pół godziny jazdy z Kuusamo; lotnisko w Ivalo obsługuje Saariselkę i jezioro Inari.²

Każdy z nich to krótki transfer. Liczy się to bardziej, niż brzmi, bo oglądanie zorzy jest czynnością nocną, którą możesz chcieć powtórzyć trzy noce z rzędu, a miejsce oddalone o godzinę od czegokolwiek to miejsce, z którego wyjdziesz tylko raz.

Saariselkä i Inari, przez Ivalo

Najdalej na północ wysunięte z praktycznych opcji i najciemniejsze. Inari to mała wieś nad bardzo dużym jeziorem, Saariselkä mały ośrodek na skraju parku narodowego, a oba leżą porządnie z dala od jakiegokolwiek znaczącego światła. Jak dobre naprawdę są tam szanse, wedle własnych liczb instytutu, mówi zorza w Saariselce – w skrócie są w tym samym przedziale co Levi i Ylläs, a nie o klasę wyżej.

Wymianą jest to, że mniej cię otacza. Jeśli towarzystwo chce mieć miasto w popołudnia, gdy nikt nie jest na wycieczce, to zły koniec kraju, a nasze porównanie Rovaniemi wobec innych baz w Laponii przerabia, jak to naprawdę wygląda przez tydzień.

Levi i Ylläs, przez Kittilä

Na północ od Rovaniemi, łatwe do osiągnięcia, a fjeldy robią tam coś użytecznego: wysokość wynosi cię ponad najgorsze niskie chmury i daje horyzont. Oba są ośrodkami narciarskimi ze wszystkim, co ośrodek narciarski ma, a to tnie w obie strony – dużo do roboty i dużo światła, od którego trzeba się oddalić, zanim spojrzysz w górę.